Gezondheid Barbet

Hierin komt de rasgebonden gezondheidsinformatie alsook literatuur en artikelen

Ons fokbeleid is vastgelegd in ons Verenigingsfokreglement

Ons fokbeleid is tot stand gekomen is overleg met de geneticus en fokkerijspecialist Ir. Ed. J. Gubbels, verbonden aan Genetic Counselling Services. Hij is onze vaste adviseur bij aanpassingen van het fokbeleid en bestuursbeslissingen. In ons fokbeleid is aan zijn adviezen een zwaarwegend karakter toegekend: de ALV kan er alleen van afwijken bij 2/3 meerderheid. Wij zijn uiteraard zeer verheugd met deze belangrijke ondersteuning. Daarnaast worden we ook belangeloos bijgestaan door dierenarts Aline Noordam, verbonden aan de dierenkliniek Meuledik te Wolvega. We zijn blij dat we ook van haar kennis gebruik kunnen maken. 

De Raad van Beheer is bezig met het project Fairfok. We hebben geconstateerd dat veel van de doelstellingen van dit (voorgenomen) beleid al in ons fokbeleid is verankerd

Wat is de meerwaarde van MyDogDNA?

In de eerste plaats natuurlijk het testen op erfelijke aandoeningen. in MyDogDna worden er ruim 100 getoetst die voorkomen binnen een diversiteit van rassen, dragerschap en lijderschap zijn zo met een eenmalige test gemakkelijk en prijsgunstig zichtbaar te maken. Een de rasspecifieke aandoeningen van het ras dat wordt getest worden er nog apart uitgelicht. Niet om de dragers uit te sluiten, maar juist om ze zonder kwalijke gevolgen voor de nakomelingen aan een vrije hond te paren. Ter overweging: de gemiddelde mens draagt een kleine 100 erfelijke ziektes met zich mee, dus dragerschap bij onze hond is niet verontrustend  tenminste……zolang je het middels het DNA kunt testen!

Een toegevoegde waarde is ook het Genetic Health Index (Genetische gezondheids-) cijfer dat een hond krijgt: naarmate de gemengdheid van de genen groter en de drager- en lijderschappen minder zijn stijgt zijn cijfer. Het meet de genetische diversiteitswaarde van de hond als fokdier. Een laag cijfer heeft dus – afgezien van een eventueel lijderschap aan een erfelijke ziekte – geen invloed op het dagelijks leven van de hond. In de grafieken wordt de plaats van de hond binnen zijn ras zichtbaar gemaakt. Er blijken soms onverwachte familierelaties te bestaan die niet in overeenstemming zijn met stambomen; stambomen kunnen liegen maar DNA liegt niet! Er bestaat de mogelijkheid proefparingen uit te voeren en het gemiddelde genetische gezondheidsindex van de toekomstige pups te zien.

MyDogDNA is, kortom, een waardevol instrument dat u in staat stelt weloverwogen en onderbouwde beslissingen te maken op fokkerijgebied

Links voor berekening inbreed

Barbet


Heupdysplasie (HD)

Heupdysplasie is een ontwikkelingsstoornis van de heupgewrichten, veroorzaakt door ca. tussen de 10 en 25% erfelijke factoren maar in meerderheid door omgevingsfactoren (zoals traplopen, (over)gewicht, voeding). Symptomen zijn moeite met opstaan en kreupelheid aan de achterhand. HD kan worden vastgesteld door het maken van röntgenfoto’s van de heupgewrichten.

Het Verenigingsfokreglement staat de combinaties  HD met de uitslag A/A, A/B, A/C, B/B en C/A (reu/teef).


Epilepsie

Epilepsie is een ziekte waarbij bepaalde aanvallen optreden. Aanvallen ontstaan doordat de functie van de hersencellen verstoord is. De hersencellen wekken elektrische signalen op, geven het door en ontvangen ze weer. Bij een epileptische aanval is er sprake van een kortdurende ontsporing van de elektrische signalen in de hersencellen.

Meestal duurt een aanval slechts enkele minuten. 

Er zijn twee soorten epilepsie: primaire epilepsie en secundaire epilepsie. 

De primaire epilepsie is erfelijk. Bij primaire epilepsie is er meestal geen oorzaak te vinden. De diagnose wordt gesteld door andere oorzaken uit te sluiten. Deze vorm van epilepsie ontstaat meestal tussen de leeftijd van 6 maanden en 5 jaar (met een gemiddelde van 3 jaar).

Secundaire epilepsie komt meestal voor bij honden jonger dan 6 maanden of bij honden ouder dan 5 jaar. Bij deze vorm is er juist wel een oorzaak te vinden. Soms kan deze aangeboren zijn, soms wordt het veroorzaakt door infecties, vergiftigingen, tumoren of afwijkingen in de bloedvaten. 

Hoeveel het in het ras voorkomt is moeilijk te zeggen. De openheid in de fokkerswereld op dat punt is marginaal.

Er is helaas nog geen DNA-test voor ontwikkeld.

Het meest van belang is de primaire epilepsie. Omdat lijders zich in den regel voor de 30 maanden openbaren is in het Verenigingingfokreglement bepaald dat met fokdieren niet voor ze 30 maanden oud zijn mag worden gefokt.


OOGAANDOENINGEN

Cataract:
Cataract is een erfelijke oogaandoening waarbij de transparantie van de lens afneemt. De verminderde transparantie kan zich beperken tot een klein deel van de lens, maar de lens kan ook geheel ondoorlaatbaar worden voor licht. De lens wordt witter en het lijkt daarom ook of de ogen een witte waas bevatten. De uitgebreidere vorm van cataract kan leiden tot volledige blindheid. Cataract kan in vroege vorm (juveniele cataract) en in een later stadium optreden (seniel cataract).

Lijderschap kan alleen via een ECVO onderzoek worden vastgesteld.

Als een hond lijder is mag er volgens het Verenigingsfokreglement niet mee worden gefokt.

Progressive Retina Atrofie:

Progressieve retina atrofie (PRA) is een erfelijke aandoening waarbij het netvlies verslechtert. De term progressieve retina atrofie wordt gebruikt om meerdere typen erfelijke aandoeningen van het netvlies te omschrijven. Nachtblindheid is een van de eerste symptomen van PRA, wat zich kenmerkt door verminderd zicht in de schemer- en avonduren waarbij de pupil vergroot is en de pupilreflexen vertraagd optreden. Het kan uiteindelijk leiden tot totale blindheid. 

Lijderschap kan alleen via een ECVO onderzoek worden vastgesteld.

Als een hond lijder is mag er volgens het Verenigingsfokreglement niet mee worden gefokt. 

In MyDogDNA kan al voor voor diverse rassen worden aangegeven of ze drager zijn.

Voor onze rassen zijn nog geen rasspecifieke resultaten bekend maar als de honden vrij worden verklaard voor de onderzochte PRA resultaten is de kans groot dat zij daar ook vrij van zullen zijn.

Distichiasis:
Bij distichiasis groeien haren vanuit de vrije ooglidrand waarin zich normaal geen haarzakjes bevinden. Als de haren naar het hoornvlies gericht zijn, zullen zij het hoornvlies irriteren en kunnen zelfs voor krasjes op het hoornvlies zorgen. 

Met lijders aan ernstige distichiasis mag volgens het Verenigingsfokreglement niet worden gefokt.

Lijderschap kan alleen worden vastgesteld via een ECVO onderzoek.


Von Willebrand’s ziekte, type 1

Von Willebrand’s ziekte is een aandoening van de bloedstolling. Door een tekort aan of een onjuiste werking van een eiwit dat betrokken is bij de bloedstolling, de Von Willebrand factor (vWF), ontstaan problemen met de bloedstolling. Dit eiwit zorgt voor een verbinding tussen de bloedplaatjes en de bloedvatwand en is betrokken bij het activeringsproces van andere stollingsfactoren. Honden waarbij dit eiwit ontbreekt of afwijkend is, hebben een verstoorde bloedstolling, waardoor wonden slecht genezen en hevige bloedingen kunnen ontstaan. Afhankelijk van de mate van het tekort aan deze stollingsfactor verschillen de verschijnselen van gering tot zeer ernstig.

Type 1 is de mildste vorm

Lijderschap en dragerschap kan worden vastgesteld via MyDogDNA.

Volgens het Verenigingsfokreglement zijn de niet toegestane combinaties: 

lijder x lijder, lijder x drager en drager x drager


Hartfalen

Hartfalen bij de hond is de toestand waarbij het hart niet meer kan voldoen aan de behoefte van het lichaam. Dit betekent dat de organen niet meer voldoende van bloed worden voorzien of dat de bloedstroom en bloeddruk in verschillende delen van het lichaam zo afwijkend worden dat er bijvoorbeeld vocht ophoopt op plaatsen waar dit niet hoort. Denk hierbij aan de buikholte, in de longen (longoedeem) of achter de longen. Hartfalen is het eindstadium van alle hartziekten.

Hoeveel het in het ras voorkomt is niet te zeggen. De openheid in de fokkerswereld is op dat punt marginaal.

Er is helaas nog geen DNA-test voor ontwikkeld.